.

فرهنگی: ما در زمینه ادبيات جنگ از كشورهاي ديگري كه صاحب اين ژانر هستند، عقب تريم و هنوز خاطرات خانواده های بسیاری از رزمندگان ثبت نشده است.

حسین ذکریایی، نویسنده كتاب "گفت و گوی ناتمام" به خبرنگار شبستان گفت: سبکی که من در نوشتن این اثر از آن بهره گرفته ام یک سبک ابداعی بود که قبلا در کتاب دیگری با عنوان "مردان تنهایی من" که در سال 81 تألیف شد، آن را ابداع کردم زیرا معتقدم خاطرات برای اینکه بتواند به راحتی در ذهن مخاطب نفوذ کند باید از سبک خاصی پیروی نماید و به گونه ای نوشته شود كه به اصالت آن آسیبی نرسد. در واقع باید اندکی خاطرات را به سمت داستان پیش ببریم.

وی افزود: در این سبک ما برای یک خاطره عناصر و فضای داستانی در نظر می گیریم اما اثر به طور کلی داستان نیست فقط به گونه ای عمل می کنیم که مخاطب به راحتی آن را مطالعه و احساس کند و در فضایی که خاطره در آن وجود دارد، قرار بگیرد.

وی با اشاره به کتاب گفت و گوی ناتمام اظهار داشت: در این اثر خاطرات رزمندگان به گونه ای انتخاب شده است که در پایان بعد از خواندن آن چیزی عاید مخاطب شود و یکی از خصلت هاي ویژه آنها به شكل الگو مطرح مي شود مثلا ما در این اثر بحث نماز را داریم که بسیار بااهمیت است.

ذکریایی خاطرنشان کرد: در خاطره نویسی استفاده از واقعیات حرف اول را می زند و باید مکان و زمان خاطره مشخصی باشد و خاطره از یک نقطه مشخص شروع شود و در یک نقطه خاص به پایان برسد. به نظر من استناد و پایبندی به اصل باید در زندگی نامه نویسی شهیدان و سرداران نیز همواره رعایت شود.

وی به این نکته که در حال حاضر زندگینامه نویسی فرماندهان جنگ زیاد شده است، اشاره کرد و یادآور شد: در حال حاضر برخی از کسانی که به نوشتن زندگی نامه فرماندهان دوران جنگ روی آورده اند چندان به استناد به واقعیات توجه ندارند. در حالی که ما باید در نگارش زندگی نامه ها همواره واقعیت ها را مورد توجه قرار دهیم.

نویسنده كتاب "تشنگان کوثر" تألیف و آفرینش داستان های جنگ را کاری با اهمیت دانست و تصریح کرد: تمام کشورهای که در آنها جنگی رخ داده است معمولا به تألیف داستان های جنگ می پردازند. مثلا از جنگ جهانی دوم تاکنون هنوز هم کشورهایی که به نوعی با مسئله جنگ درگیر بودند به تألیف این نوع آثار می پردازد. در واقع ما در این زمینه از دنیا عقب هستیم و نواقص بسیاری داریم و خانواده های بسیاری از شهدا و جانبازان و اسرا تخلیه خاطره نشده اند.

این نویسنده و روزنامه نگار موازی کاری در ایران را مانع از تقسیم خوب و مناسب کارها دانست و عنوان کرد: متأسفانه موازی کاری در ایران بسیار زیاد است مثلا در یک دوره همه به خاطره نویسی روی می آورند و در دوره بعد همه زندگی نامه می نویسند در حالی که ما باید بتوانیم تقسیم کار داشته باشیم یعنی يك عده خاطره بنویسند عده ای زندگی نامه و عده ای داستان و حتی وزارتخانه و یا نهادی خاص هم باید بر این گونه کارها نظارت داشته باشد.

نویسنده كتاب "ریشه در بهشت" در پایان اظهار داشت: کتاب هایی که در حوزه دفاع مقدس منتشر می شود معمولا مخاطبان خاصی دارد اما توزیع نامناسب کتاب ها همیشه مخاطبان را با مشکل مواجه می کنند و آنان نمی دانند کتاب مورد نظر خودشان از کجا تهیه کنند و حتی من که مولف کتاب های دفاع مقدس هستیم گاهی اوقات نمی دانم برای تهیه کتاب ها به کجا مراجعه نمایم بنابراین بهتر است در این زمینه نیز راهکارهایی ارایه و به کار گرفته شود.

پایان پیام/

فرهنگی: کتاب گفتگوی ناتمام به قلم حسین زکریایی بر پیشخوان کتابفروشی ها قرار گرفت.

به گزارش خبرگزاری شبستان، این کتاب مجموعه خاطرات افراد مختلف از دوران جنگ تحمیلی ایران است. مجموعه ای از خاطرات به معراج رفتگانی که نماز سرلوحه اعملشان بود و با این فریضه دلاورانه و شجاعانه جنگيدند و به استقبال شهادت رفتند، همانانی که نماز قلب دفاعشان بود و برای حفظ نماز از جانشان گذشتند.

در این اثر خاطرات مختلف با عناوین در سنگر کمین، احساس تنهایی، مصاحبه ناتمام، ردپاها، آخرین مناجات، در حال نماز، از زمینیان، تکلیف روشن، خمپاره بی اثر، ظرفی پر از برف، قرار جلسه، حضور سید، جماعت در هواپیما، نماز دوباره، آن چهار نفر،خدا همه طرف هستند، در حریم دوست و عکس است که به شیوه داستانی و روان نگارش شده است.

نشر شاهد کتاب گفتگوی ناتمام را در 62 صفحه و شمارگان 3000 نسخه راهی بازار کتاب کرده است.

پایان پیام/