باسلام وعرض ادب واحترام خدمت همه همراهان ودوستان عزیز

 آنچه مسلم است گرفتاریهای کاذب این دنیای فانی است که هرکسی را به هرنحوی به خود مشغول می کند.شاید این جمله کمی یا زیاد برای همه ما تکراری باشد وباشنیدن آن یک مسئله به ذهن با متواترگردد که این بهانه ای بیش نیست.علی ای حال مامدتی فرصت نکردیم تا این وبلاگ را به عبارتی به روز کنیم.وبه همین دلیل رفقا ودوستان گاهی با پیغام وگاهی حضورا این موضوع را یادآوری می کردند.حال امروز برآن شدم تا این وبلاگ را بعد از چند ماه به روز نماییم.

مجبورم اولین پست را باخبری غم انگیز آغاز نمایم.

اذامات العالم ثلم في الاسلام ثلمة لايسدها شيء

  حول وحوش ساعت 4 عصر امروز یکی از دوستان که عضو  دفتر حضرت آیت الله العظمی بهجت (ره) می باشد خبر رحلت ایشان را برای من پیامک نمود؛خبری که مرا به سفری دوردست برد.روزهایی که بعنوان طلبه ای جوان وارد قم شدم.ایام خاطره انگیر طلبگی .

همان روزها بود که برای نماز صبح به جماعت حضرت آیت الله العظمی بهجت به مسجد خانم در گذز خان می رفتیم. نمازی ک هنا له های ایشان را به همراه داشت.

تردیدی نیست که

اذامات العالم ثلم في الاسلام ثلمة لايسدها شيء

این ثلمه را به محضر آقا امام زمان(عج) وهمه شیعیان جهان تسلیت عرض می نمایم.